GDZIEKOLWIEK NIE SPOJRZYSZ jest...
„dominanta architektoniczna – główny, wysuwający się na pierwszy plan, element architektoniczny, stanowiący formalnie najważniejszy akcent budowli, któremu podporządkowane są inne składniki”.
Cykl „Dominanta” powstał w trakcie spacerów po najbliższym sąsiedztwie. Jest pochodną mojego zainteresowania architekturą i urbanistyką oraz częścią projektu „Sąsiedztwo”, opowiadającego o architekturze warszawskiego Ursynowa.
Powstanie Świątyni Opatrzności Bożej w Miasteczku Wilanów to splot historii Polski i osobistych ambicji. Pierwotny projekt obecnej świątyni został odrzucony jako „pogański”. Drugi konkurs, już z wyraźnie zaznaczonymi sugestiami co do wyglądu, rozstrzygnął się formie jaką widzimy. Ale budując, zapomniano o urbanistyce, dopasowaniu nowego kościoła do powstającego równolegle Miasteczka Wilanów i potrzebach jego mieszkańców. Założenia urbanistyczne nowego osiedla nie przewidywały tak monumentalnych budowli. Ale to tradycyjnie nie miało znaczenia.
Świątynia Opatrzności Bożej, od powstania do dziś jest elementem obcym w przestrzeni osiedla. Nie próbuje się nim połączyć przez swoje niezagospodarowane otoczenie. Tę obcość, niedopasowanie miejsca, które z definicji powinno łączyć, pokazuję moim cyklu. Analizę dzieła architektonicznego sprowadzam do czystości formy, pokazania budynku w nieskażonej, chłodnej, klasycznej formie. Bez skrótów perspektywicznych, zbędnych zabiegów wizualnych. Pokazuję relację obiektu z otoczeniem przestrzeni miejskiej, który skrada się wręcz za budynkami w swojej dominującej postaci.
Cykl ma swoją kontynuację.
